Znów nie byłem (nieobecność usprawiedliwiona) - ale popatrzcie na filmik. Naprawdę była faja przygoda!
i tradycyjnie do zobaczenia na ścieżce rowerowej.
środa, 12 lutego 2020
piątek, 31 stycznia 2020
Obżarstwo w Oberży
Wybaczcie - napisałem nasz post na moim blogu! Kopiowanie wychodzi tragicznie - a przepisywać zwyczajnie nie mam czasu. Więc wklejam link. Wystarczy kliknąć i już...
środa, 22 stycznia 2020
Kiełbaski tam gdzie nas nogi poniosą
Tym razem beze mnie - więc i beze opisu. Ale Piotr jak zwykle zrobił fajny materiał, wieć warto popatrzeć.
Pozdrowienia i do zobaczenia szlaku albo ścieżce rowerowej
Pozdrowienia i do zobaczenia szlaku albo ścieżce rowerowej
wtorek, 7 stycznia 2020
ROWEROWI KRÓLOWIE 6 stycznia 2020
Fajny filmik z naszej wycieczki
Pozdrowienia i do zobaczenia na szlaku.
Pozdrowienia i do zobaczenia na szlaku.
poniedziałek, 6 stycznia 2020
Trzej Królowie na rowerach choć było Siedmiu Wspaniałych i Rodzynka.
Zbiórka o 11 - nie jest źle, można się wyspać. Luk na termometr - nie jest źle, w zasadzie nawet jest dobrze - ledwie dwie kreseczki poniżej cienkiej czerwonej linii, a pewnie potem się rozciepli. Padać nie pada, gołoledzi nie ma - czyli idealne warunki na rower! Nieprawdaż ?! Pewnie jak by idealne nie były, to i tak byśmy pojechali...
Ruszamy z Placu Kazimierza - jak wyremontują Rynek, to pewnie będziemy się zbierać tam, choć i tu jest fajnie! Dobre miejsce - dla wszystkich podobnie daleko - innych zbieramy po drodze, poza tym lokacja jest unikatowa i nie ma mowy o pomyłce.
No więc ruszamy.
Ruszamy z Placu Kazimierza - jak wyremontują Rynek, to pewnie będziemy się zbierać tam, choć i tu jest fajnie! Dobre miejsce - dla wszystkich podobnie daleko - innych zbieramy po drodze, poza tym lokacja jest unikatowa i nie ma mowy o pomyłce.
No więc ruszamy.
Zobacz trasę w Traseo
Jak zwykle, nie ma lekko, jak zwykle bocznymi ścieżkami, jak by asfalt pomimo lekkiego mrozu parzył w opony, jak zwykle z werwą i entuzjazmem! Jak zwykle w gronie świetnych ludzi!
Siedmiu Wspaniałych i Rodzynka (urocza rodzynka)
Miejscami zima jakoś się trzyma
leśna kopalnia piachu - myślę że silnie nielegalna (albo to prywatny lasek) obecnie wykorzystywana przez crossowców.
polami
Leśne spotkanie.
Potok Chotowski - ale tak daleko od Chotowej że nie wiem czy w tym miejscu zachowuje swoją nazwę u lokalsów.
kolejne rozjazdy.
Kierunkowskaz do Pietro Party
I sam lokal.
A przed obiadem i kawą
Chwila zabawy na jednej z niesamowitych maszyn, które Właściciel udostępnił swym gościom.
Napiszę tak - Rozpędzić to cudo wymaga nieco wysiłku, zahamować, to już wyczyn, skręcić, wyzwanie - ale wysiąść! O tak wysiąść to sport ekstremalny! Uwierzcie na słowo i nie próbujcie ;)
A tu już wewnątrz, czekamy na obiadek, zamawiamy kawę i napoje... fajnie jest!
Akurat kończą dopijać moją filiżankę, gdy na stół wjeżdżają talerze i wielka waza z krupnikiem.
Ba ale nie byle jakim krupnikiem - krupnikiem na boczku!!!
Kto zna doceni, kto nie doceni... trudno, niech przyjmie wyrazy współczucia.
Potem, pycha schab zapiekany z pieczarkami, dwie surówki i ziemniaczki
(miejscowe, nie jakieś pastewne świństwo z marketów!)
I dalej siedzimy i znów kawka jakieś napoje i wjeżdżają ciasteczka...
A przed wyjazdem jeszcze barszczyk czerwony i paszteciki...
Uczta godna trzech króli!
Plany, wspominki, żarty... Ale trzeba wracać. Zima, wcześnie słońce zajdzie - dobrze by było przejechać terenowe odcinki przy świetle dziennym - potem już w mieście - jakieś lampki się znajdą, w razie czego oświetlenie uliczne. No ale czas goni.
Jak goni to uciekamy...
Zobacz trasę w Traseo
Trasa inna, równie ciekawa, ale mniej lasów, więcej pól - to pozwala na zrobienie lepszych zdjęć - raz że więcej widać, a dwa że nie ma obawy by zgubić grupę.
Trasa inna, równie ciekawa, ale mniej lasów, więcej pól - to pozwala na zrobienie lepszych zdjęć - raz że więcej widać, a dwa że nie ma obawy by zgubić grupę.
Selfie z Danielem
W drodze
Ale lasów niewiele.
I co tu wiele pisać? Ładnie nam słońce trasę umajało.
A potem już końcówka - Lasek Lipie
Czujecie ten pęd?
Jest moc... i niech będzie z nami... zawsze ;)
Do następnego razu, albo do zobaczenia na szlaku.
niedziela, 5 stycznia 2020
Jak Bikersi Nowy Rok świętowali
Głupio postawione zagadnienie - wiadomo że na rowerach, niektórzy z nas ostanie godziny starego roku na rowerze przekręcili i od pierwszych zaczęli (ja na ten przykład - bo do i z pracy na rowerze śmigałem.
11 godzin Nowego Roku minęło, przed południem zbiórka na Placu Kazimierza i wyjazd. Nie ma lekko - zaordynowane Czarna, baza "Ruskich". No to jedziemy. Przed nami sporo kilometrów polnych ścieżek, leśnych duktów, błota, piachu, kolein zasypywanych gruzem z gospodarstwa. Na powrocie będą szutry, trochę asfaltu ale i leśna droga się znajdzie. Więc teren urozmaicony - o nudzie czy znużeniu mowy być może.
Rzecz jasna w lasach Czarnej Tarnowskiej znów odcina mi GPS, niby pokazuje lokalizację, ale już nie rejestruje trasy! Stąd taki "dwojaki" wykres - łatwo ustalić dokąd był nagrywany, a odkąd odtwarzany z pamięci i mapy. Wierzcie lub nie, ale tam jest... запретная зона !!!! I Diabli sami wiedzą co w tych lasach jest zakopane! Wiecie że jak budowali Autostradę Tarnów Rzeszów - to właśnie na wysokości Czarnej znaleziono podziemny bunkier, awaryjną centralkę łączności telefonicznej? Sprawę utajniono - podobno został zasypany w trakcie budowy... ale kable w ziemi pozostały! Myślę że solidna ekipa z dobrym sprzętem, niejedno by tam jeszcze znalazła. Na razie jednak BARS 203 kryje swe tajemnice.
No ale dość straszenia! Trasa wyglądała tak!
Zobacz trasę w Traseo
Oczywiście zapraszam też do wizyty na naszym Traseo.
Oczywiście zapraszam też do wizyty na naszym Traseo.
Szczerze mówiąc trasę dojazdu do dawnej radzieckiej bazy wojsk łączności w Czarnej taką jak na zapisie pokonywałem pierwszy raz w życiu - miejscami rzecz jasna kilka odcinków przejechałem, lub przeszedłem, ale w całości to pierwszy raz. Piotr jest wielki, sprawnie i pewnie prowadzi na ścieżki, które większość uznała by za niegodne jazdy i prowadzące donikąd - które jednak okazują się połączeniem idealnym.
TARNÓW
Zjazd w pola z ulicy Hanny Marusarz.
Niełatwy technicznie, ale dający ogrom satysfakcji, święty spokój od samochodów i trochę naprawdę ładnych widoków.
Po drodze w Ładnej mijamy teren budowy wschodniej obwodnicy Tarnowa, czyli zjazdu z Autostrady do drogi krajowej nr 94/73... wreszcie - chce się zawołać - lecz pozostaje też niepokój, czy wpadną na pomysł, by zbudować przejazdy dla rowerów i przejścia dla zwierząt... bo wiecie, z myśleniem u naszych decydentów to różnie bywa...
POGÓRSKA WOLA
Pięciu wspaniałych.
Tak wiem! Nie kanonicznie - ma być siedmiu.
Ale jednego zabrakło już na starcie, a jeden musiał odstąpić podczas jazdy. (Zauważcie jednak że i u Kurosawy i u Sturges'a, nie wszyscy z siódemki wyjściowej dotrwali do końcowych napisów)
CZARNA / BARS 203
Per aspera ad astra
Wyżej już się wjechać nie dało!
Pozy zdobywców mówią wszystko.
Przy okazji, całkiem nie umówieni, spotykamy gromadkę fajnych motocrossowców - niby nie lubią motocrossowców - ale ci są spoko - nie rozjeżdżają lasu, bawią się tam gdzie teren i tak nie leśny. Dla takich motocrossowców - szacun!
kusiły, kusiły i skusiły... ale to całkiem inna historia i do tego moja indywidualna.
Dzięki uprzejmości i znajomości rzeczy jednego z crossowców mamy taką oto wspólną fotę.
Kuszą konie mechaniczne Piotra... kuszą.
No ale to PIERWSZE GODZINY NOWEGO ROKU
W związku z czym zmierzcha szalenie szybko. Nie żeby tragedia, ale robi się coraz chłodniej... pora wracać!
Po drodze krótki postój w Pogórskiej Woli - by dociągnęły ogony i dalej kręcimy już po asfalcie aż do Wałek.
Tu odbijamy na szutrową drogę serwisową kolejarzy, która prowadzi nas aż na
WOLĘ RZĘDZIŃSKĄ
A tu... Hosanna!! Chwalmy Pana!!!
Pizzeria Biały Piec jest otwarta. Jest gdzie coś zjeść i wypić (ja walę kawusię... ), rozgrzać tyłki oraz stopy, tudzież zagadać do pięknookich dziewcząt zza kontuaru...
Ale ostatnie, to nie wszyscy, tylko jeden z nas.
A potem pokrzepieni jadłem i napojem wychodzimy na chłód by dociągnąć do domostw... w sumie taka kolej rzeczy.
Nieobecni niech żałują.
czwartek, 2 stycznia 2020
poniedziałek, 30 grudnia 2019
Rok 2019 BT
Plany - plany - plany...
Młodość planuje - starość wspomina - to my jeszcze szaleńczo młodzi jesteśmy!
Młodość planuje - starość wspomina - to my jeszcze szaleńczo młodzi jesteśmy!
W pogoni za e-bikami
Filmik pokazujący nasz rajdzij na Panieńską Górę - Wolnicę i leśniczówkę Olszyny ("Hubertówkę")
czwartek, 26 grudnia 2019
Śladami Króla Bolesława II
Legenda głosi iż król Bolesław II Szczodrym (gorzka ironia) lubo Śmiałym (eufemizm dla narwanego świra)* zwany swe piętno na okolicy wywarł. A było to tak:
Bolesław II awanturniczym księciem był, nawet koronowanie na króla jego zapalczywości nie umniejszyło. Z drugiej strony prowadził politykę którą trudno uznać za krótkowzroczną, wszak gra na osłabienie Cesarza, dała mu z jednej strony przyjaźń Papieża i koronę królewską, a z drugiej strony wiele lat spokoju na zachodniej granicy, który pożytkował by osadzać władców węgierskich na tronie Rusi Kijowskiej. Z Belą I się udało a potem...
No cóż potem dała o sobie znać już natura (choroba psychiczna?) władcy. Ruszył z drużyną na Kijów, łacnie im szło, doskonale uzbrojeni i wyposażeni, świetne wyszkolenie wzmacniali wysokim morale i... chęcią łupów ;). Lecz, z różnych przyczyn wyprawa się przedłużała, kniaź kijowski manewrował, lawirował, kombinował - byle na czasie ugrać i ... ugrał. Gdy rycerstwo bolesławowe obozem stało pod murami Kijowa, żony owego rycerstwa wstrzemięźliwością zmęczone znalazły sobie pocieszycieli. Jednakowoż antykoncepcja była wtedy bardziej na etapie koncepcji niż badań klinicznych przeto i ciąże się pojawiły, które trudno było wytłumaczyć, skoro mężowie od ponad roku na wyprawie przebywali... Wieści o tym szybko dotarły pod Kijów i ferment był się wszczął w obozie. Bolesław zgody na powrót nie raczył dać, więc mężowie dali ją sobie sami. Wkrótce jednak i król musiał obóz zwijać, gdyż z jednej strony pałało w nim pragnienie zemsty na dezerterach a z drugiej świadomość, że znacznie uszczuplone siły (nie mało było tych żon niewiernych, oj nie mało) miast interwenta mogą zeń uczynić ofiarę.
Rycerstwo wróciwszy, rychle do rozprawy z niewiernymi przystąpiło, te jednakowoż pismo nosami poczuwszy zabunkrowały się na górze opodal Wojnicza, Panieńską zwanej. Nie było tam wtedy zamku, jeno pewnikiem wały częstokołem wzmocnione. Może klasztorek jakowyś mizerny (na co nazwa miejsca wskazuje), ale nic co by sprostać sile rycerstwa mogło. To jako w bojach zaprawione gachów w pień wyrżnęło jeno co z kobietami czynić za dobrze nie wiedziało. To zasię Szczodry wiedział. Który przybył wkrótce i ... dezerterów na gardłach pokarał! Niewierne niewiast zmuszono wtedy by swymi piersiami karmiły... szczenięta! Pohańbienie to wywarło wielkie wrażenie na Biskupie krakowskim... Stanisławie. Który oręż klątwy przeciw Śmiałemu był wzniósł, na co Król w zapalczywości swojej członki Biskupowi bez znieczulenia amputować nakazał. A że czyn ten zuchwały, możnowładców rozjuszył (pewnie niejednego, syn gardło dał za dezercję lubo córka psy swymi piersiami karmiła, więc świętym oburzeniem zapałać im było znacznie łatwiej), tedy rokosz się przeciw Bolesławowi II podniósł tak że Ten na Węgry zbiegać musiał, gdzie żywota postradał w do dziś niejasnych okolicznościach.
A nam z historii tej nauka płynie... przez kobiet (....) niejedno upadło królestwo.
My wszak sobie tam urządziliśmy wypad rowerowy, ściślej nie na samą Panieńską Górę a na nieco wyższą od niej górę Wolnicę gdzie jest wiatka (leśniczówka Olszyny), miejsce na ognisko i kapliczka św. Huberta, miejsce to nosi też miano "Hubertówki" i jak łatwo się domyślić stanowi ostoję myśliwych.
Trasa jak widać nie rewelacyjnie skomplikowana raczej łatwa i bez szaleństwa, ale ciekawa i warta przejechania.
Wyruszamy z Placu Kazimierza i oczywiście jadąc na spotkanie zapominam saszetki z dokumentami, pieniędzmi i telefonem - ani sobie coś kupić, ani wejść do pracy bez przepustki, ani trasy udokumentować - więc powrót i nazad na Plac. Poczekali...
Kręcimy wzdłuż Krakowskiej w mniejszym lub większym rozproszeniu, potem zbiórka z drugą ekipą, która czeka na nas na parkingu przy Biedronce. Wkrótce jesteśmy już wszyscy i po czułych powitaniach możemy jechać. Naszym celem jest Góra Wolnica 408 mnpm. a ściślej położona na niej leśniczówka Olszyny, zwana też czasami "Hubertówką" z racji na urokliwa kapliczkę św. Huberta.
Ale nim tam dotrzemy jeszcze kilka miejsc po drodze minąć musimy. Więc po kolei.
ŁUKANOWICE
Stara zabudowa.
Wybitnej urody wiadukt. Życzył bym sobie innym by w naszym krajobrazie gościły tylko takie.
WIELKA WIEŚ
(zaiste nie wiem na czym rzeczona "wielkość" polega)
Barokowa kapliczka z krzyżem (krzyż na cokole w formie kapliczki? - barok to dziwny styl) fundowana przez dziedziców Wielkiej Wsi, na co wskazuje oznaczenie herbowe.
Pod sklepem... polek rozmowy. Ale niezbędny towar zostaje zakupiony (a ja znów pysk smutny ucieram, bo nie dla mnie te kiełbaski)
Tu rozdzielamy się na grupy - jedni jadą stateczną asfaltówką
inni terenują po trasach Dare2b maratonu lubo CykloKarpat.
Oni to własnie Panieńską Górę odwiedzili i miejsca o których pisałem we wstępie.
MILÓWKA
"Spuśćmy zasłonę miłosierdzia" na sceny które tam się działy ;)
Ale tych widoków przemilczeć się nie da!
gdzieś tam szaleją nasi...
Panieńska Góra - widok od południowego zachodu
W zasadzie nawigator powiedział by WSW.
West - South - West
Krzyż przydrożny z 1886 roku.
A potem wjeżdżamy w las, szuterek, kamyczki, robi się ciekawie. Spotykamy się z tymi którzy pojechali sportowo i już całą ekipą rozniecamy ogień.
Jejuuuu Ale pycha!
Impreza trwa w najlepsze gdy ja zmuszony jestem zwijać się do pracy... Fajnie prawda?
Dlatego trasę podzieliłem na dwa oddzielne wpisy, ten drugi będzie już na moim prywatnym blogu.
I jeszcze raz apel do uczestników:
Przysyłajcie mi zdjęcia na adres maciejjanczernik@gmail.com bo tak to bazuję wyłącznie na własnych, które nie zawsze oddają całość przygody.
To co? Do następnego razu!
Ps. Wracając zapomniałem plecaka, ale to już zupełnie inna historia...
* - U Galla Anonima spotkamy też słowo Efferus - co się na dziki przekłada!
poniedziałek, 23 grudnia 2019
Serdeczności Świąteczne od BIKERSów!
Życzenia o Bikers - Tarnów.
w roli głównej Kasia!
Materiał linkowany do strony ZVAMI.TV
Materiał linkowany do strony ZVAMI.TV
środa, 18 grudnia 2019
O tym jak Bikersi po Lasku Tuchowskim jeździli
Witajcie - to pierwszy wpis na naszym blogu. Z prawej macie przycisk - "obserwuj" i kilka innych gadżetów - formę bloga będę rozwijał cały czas, zgodnie z Waszymi sugestiami. Chciałem stworzyć zupełnie nowe konto, tylko bikersowskie, ale niestety Google coś zwąchały i odrzucają takie rozwiązanie. Dlatego konto jest na mnie.
Wszystkie kwestie techniczne i inne - na maila lub w komentarzach.
A teraz do dzieła - Nie byłem na tym wyjeździe - więc to w zasadzie czysta fantazja. Tyle co od Piotra mam kilka zdjęć i zapis trasy. Na początek wystarczy. Jak ktoś będzie chciał coś dodać ma komentarze, albo maila do mnie i wtedy ja tu stosowne poprawki naniosę.
Tradycyjnie - po raz pierwszy zacznę od zapisu trasy:
Zobacz trasę w Traseo
Tuchowski Lasek to miejsce urokliwe, ładnie przygotowane dla szukających wypoczynku, Staje się też coraz bardziej popularne, nie tylko pośród Tuchowian, ale i osób z innych zakątków subregionu. Na pewno na spacery jest lokacją wyśmienitą - do tego kilka miejsc wypoczynkowych, parking w pobliżu: dwa cmentarze z I Wojny Światowej, Tuchów gdzie można poszukać aprowizacji, Trzemeska góra gdzie też jest urokliwie, czy choćby kolejny lasek w okolicy czyli Czerwony Dół w Karwodży z bardzo ciekawą leśną kapliczką św. Jana Nepomucena. Pisząc krótko - jest gdzie pojeździć, co zobaczyć i gdzie odpocząć.
A teraz pora na zdjęcia - opisu jak się łatwo domyślicie nie będzie, o ile ktoś go nie napisze.
I jak Wam się taki pierwszy wpis podoba?
A'propos przydało by się jakieś panoramiczne zdjęcie na nagłówek.
Tuchowski Lasek to miejsce urokliwe, ładnie przygotowane dla szukających wypoczynku, Staje się też coraz bardziej popularne, nie tylko pośród Tuchowian, ale i osób z innych zakątków subregionu. Na pewno na spacery jest lokacją wyśmienitą - do tego kilka miejsc wypoczynkowych, parking w pobliżu: dwa cmentarze z I Wojny Światowej, Tuchów gdzie można poszukać aprowizacji, Trzemeska góra gdzie też jest urokliwie, czy choćby kolejny lasek w okolicy czyli Czerwony Dół w Karwodży z bardzo ciekawą leśną kapliczką św. Jana Nepomucena. Pisząc krótko - jest gdzie pojeździć, co zobaczyć i gdzie odpocząć.
A teraz pora na zdjęcia - opisu jak się łatwo domyślicie nie będzie, o ile ktoś go nie napisze.
I jak Wam się taki pierwszy wpis podoba?
A'propos przydało by się jakieś panoramiczne zdjęcie na nagłówek.
Subskrybuj:
Posty (Atom)



















































